กูเข้าใจเมิงแล้วว่ะ

posted on 04 May 2008 20:05 by bossxiii  in Myself

วันนี้ประกาศผล Admission กันไปแล้ว 

คนได้ดีใจด้วย 

คนไม่ได้ก็เสียใจ

 

แต่.... นั่นไม่ใช่ประเด็น

คุณเคยกันมั้ย กับบางสิ่ง กับบางความรู้สึก ที่

"จะเข้าใจก็ต่อเมือเกิดขึ้นกับตัวเอง"

ตอนนี้ผมโคตรซึ้งกับคำๆนี้ และ ความรุ้สึกนี้เลยว่ะ

 

ย้อมความกันไป

สมัยผมอยู่ปี2  ผมมัวแต่เดินตามความหวัง และ ตามความฝันโดย ไม่มองสิ่งรอบกาย ไม่มองสังคม ไม่มองการละเล่น ไม่มองเหตุผล

และไม่มองแม้กระทั่ง เธอคนนั้น คนที่ห่วงใยเราและเรา เคย ห่วงใย

คำว่าอนาคต และ สิ่งที่ต้องการบังปิดตาปิดใจผมไปจนมืดมัวมืดมิดหมดสิ้่นไปทุกอย่าง

 

เธอ คนที่เป็นห่วงผม ว่าผมกินข้าวรึยัง เวลาทำกิจกรรมก็จะรอันและกัน แม้จะโดนรุ่นพี่ว่าทำไมมาสายก็ตาม

เธอ คนที่ชวนผมเข้าห้องสอบด้วยกันทุกครั้ง "ม๋อบอส ปะ เข้าห้องสอบกัน" เสียงนี้ที่ผมไม่มีวันได้ยินอีก 

เธอ คนที่เป็นห่วงผม ว่าผมติวเข้าใจมั๊ย ผมมีความรู้พอที่จะไปสอบรึเปล่า

เธอ คนที่สนใจว่าผมทำอะไรเสมอๆ "ม๋อบอสซื้อหนังสืออะไรน่ะ" แม้เธอจะเห็นอยู่จะๆแล้วว่ามันคือหนังสือการ์ตูน

แต่ 

ผม คนที่ปิดตาปิดใจ มองไปแต่สิ่งที่อยุ่ข้างหน้า จนได้แต่ทุกข์กับความเหน็ดเหนื่อย จนลืมไปว่ามีคนที่รอซัพพอร์ทอยู่ด้านหลัง

ผม  คนที่อารมณ์เสียง่าย เอาแต่ใจ ดื้นรั้น จนทำให้ใครคนนึงต้องเสียความรู้สึกครั้งแล้วครั้งเล่า กับสิ่งที่ให้ไปแล้วไม่มีการตอบรับ

ผม  เดินไปแต่บนทางของตัวเอง แม้จะมีศาลาที่เรียกว่า เธอ ให้พักฟรีๆ และอยู่ได้นานเท่าไหร่ก้ได้ แต่ ผมกลับเดินเลยไป ไม่แม้แต่จะหันไปมอง 

ผม ผมคนนี้คนที่ไม่สามารถหมุนเวลาย้อนกลับไปได้อีกแล้ว

 

วันที่ผมตัดสินใจที่จะไปสอบที่อื่น และ เลือกที่จะซิ่ว

วันที่เธอคนนั้นรุ้ข่าว คือวันที่เธอคนนั้นเปลี่ยนไป  เธอเริ่มเย็นชากับผม ถ้าไม่นับเรื่องทำงานแล้ว เธอแทบจะไม่คุยกับผมแล้ว เธอเอาแต่ถามผมว่า

จะย้ายจริงๆเหรอ

จะไปสอบแล้วเหรอ

แล้วที่นั่นเป็นไงบ้าง

ตั้งใจเรียนละกันนะ

จะซิ่วเมื่อไหร่ล่ะ

ทุกๆฉากทุกตอนทุกคำพูด แม้จะเป็นน้ำเสียงที่ดูขำๆ หรือเฮฮาตามประสาเพื่อนถามเพื่อน แต่ ใบหน้าของเธอกับเฉยเมยและนิ่งเฉยอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน 

แต่ ในช่วงเวลานั้นผมไม่เอะใจ หรือ เข้าใจอะไรเลยซักนิด 

...

..

.

จนถึงวันนี้ วันที่ผมซิ่วมาอยู่ที่แห่งใหม่  

ผมได้เพื่อนใหม่

ผมได้มิตรภาพใหม่

ผมได้ความสัมพันธ์ใหม่

แต่

วันแห่งการย้อนคืนก็มาถึง นั่นคือวันนี้ 

วันที่ประกาศผล Admission วันที่เพื่อนๆผมหลายคน ที่เป็นรุ่นน้อง หรือ เด็กยุคปัจจุบันจะได้รุ้ผลการสอบ

เพื่อนใหม่ๆหลายคนได้ไปในหลายๆที่  

เพื่อนหลายคนต้องจากผมไป

เพื่อนที่อุตส่าห์สนิทกันจนได้

ผมไม่สามารถห้ามอะไรเค้าได้ เพราะนั่นคือเส้นทางของเค้า

 

วันนี้

เป็นวันที่ผมเค้าใจความรุ้สึกของเธอคนนั้นมากที่สุด

เป็นวันที่ผมเศร้าใจมากที่สุด

เป็นวันที่ผมเหนื่อยมากที่สุด

..

.

 

เป็นวันที่ผมอยากย้อนเวลามากที่สุด 

อยากย้อนไปบอกว่ารัก "เธอ" นะ

 

★ ★ อยากหมุนเวลา ★ ★

เสียดายวันดีๆ เมื่อครั้งเรายังมีกัน สุดท้าย รักนั้นก็ลอยหลุดไป. 
อาจเป็น ชะตาของเรา ที่ทำ ให้ต้อง เสีย ใจ เราห่างไกล ทั้งที่ใจรัก กัน 

แม้ว่าฉัน นั้นยังอยากจะขอ รักนั้นคืนย้อนมา 
รู้ว่าสาย เกินกว่าจะทำ ให้เป็นเหมือนดังเดิม 
และคงไม่มีทาง ที่จะทำอะไร ตามใจ. 

อยากเพียงหมุนเวลา ให้เดินกลับไป เหมือนในวันวาน 
อยากจะขอ เปลี่ยนผันเรื่องราว ที่เคยเป็นไป. 
อยากกลับไปบอกเธอ บอกว่าฉันเสียใจเพียงใด 
และอยากจะขอ ให้เธอรักฉันดังเดิม 

พบเจอเธอทีไร ยิ่งย้ำความทรมาน ว่าฉัน ไม่เหลืออะไรต่อไป. 
ใกล้กัน แค่เพียงเอื้อมมือ เหมือนดังอยู่ไกลแสนไกล 
รู้บ้างไหม ว่าใจฉันเจ็บ และช้ำ เกินทน 

แม้ว่าฉัน นั้นยังอยากจะขอ รักนั้น คืนย้อนมา 
รู้ว่าสาย เกินกว่าจะทำ ให้เป็นเหมือนดังเดิม 
และคงไม่มีทาง ที่จะทำอะไรตามใจ 

อยากเพียงหมุนเวลา ให้เดินกลับไป เหมือนในวันวาน 
อยากจะขอ เปลี่ยนผัน เรื่องราว ที่เคยเป็นไป. 
อยากกลับไปบอกเธอ บอกว่าฉัน เสียใจเพียงใด 
และอยากจะขอ ให้เธอรักฉันดังเดิม 

(เพียงมีทางไหน- ที่เราจะเป็น ดังเดิม) 
(เหน็ดเหนื่อยหนักหนา เท่าไรก็ยอม)... 

อยากเพียงหมุนเวลา ให้เดินกลับไป เหมือนในวันวาน 
อยากจะขอ เปลี่ยนผัน เรื่องราวที่เคยเป็นไป 
อยากกลับไปบอกเธอ บอกว่าฉัน เสียใจเพียงใด 
และอยากจะขอ ให้เธอรักฉันดังเดิม 
(อยากกลับไปบอกเธอ) (บอกว่าฉันเสียใจเพียงใด) 

และอยากจะขอให้เธอ. รักฉันดังเดิม 

 

edit @ 4 May 2008 20:53:37 by BossXIII