แปลกไม๊... ที่เรารักเพื่อนที่เคยเลี้ยงข้าวเราเพียงหนึ่งมื้อ

...แต่เรากลับไม่เคยส่งเงินให้กับคนเลี้ยงข้าวเรามาจนทุกวันนี้

แปลกไม๊... ที่คุณเลี้ยงข้าวเพื่อนตอนรับปริญญา

... แต่คุณกลับไม่ได้เลี้ยงข้าวคุณที่ส่งคุณจนจบปริญญา

แปลกไม๊... ที่วันเกิดเรา พ่อแม่เราดีใจที่สุด

... แต่เรากลับไปทานข้าวกับคนอื่น

แปลกไม๊... ที่เรารักใครบางคนที่ไม่กล้าแม้จะจับกางเกงในเรา

... แต่เรากลับเบื่อเสียงเตือนของคนที่ล้างก้นให้เราได้มากกว่า 3 ปี

แปลกไม๊... ที่เพื่อนโทรมาชวนเราเวลาไหนเราก้ไป

... แต่พ่อแม่จะมาหาเรา เรากลับบอกไม่ว่าง

แปลกไม๊... ที่คุณทำอะไรได้ทุกๆอย่างเพื่อใครบางคน

... แต่คุณไม่เคยทำสิ่งที่พ่อแม่คุณแอบดีใจ

แปลกไม๊... ที่คุณต้องพูดจาไพเราะเพื่อให้เค้ายอมรับ

... แต่คุณไม่เคยพูด ครับ/ค่ะ กับพ่อแม่คุณเอง

......... ไม่นานมานี้ไปฟังเพื่อนต่างคณะบ่นมาเรื่องผู้หญิง ว่ามีคนมาจีบ มาสนิท จะจีบใครดี อย่างนู้นอย่างนี้ แต่พอ"พ่อแม่" มันโทรศัพท์มาหามัน มันกลับรีบๆคุย รีบๆวาง

เห็นแล้วอยากจะด่ามันเจงๆ แค่มันไม่ตั้งใจเรียน ทั้งๆที่เทอม1ปี1 เป็นเทอมที่ใช้เก้บเกรดสูงๆ เป้นเทอมสร้างฐาน แต่มันเอาแต่มาจีบหญิง มาปล่อยตัวจากมัธยม อันนี้กุไม่ว่า เพราะมหาลัยสบายกว่ามัธยมจริง ยอมรับ

แต่! สิ่งที่รับไม่ได้จริงๆคือ มันมีเวลาจีบหญิง แต่มันไม่มีเวลาคุยกับแม่มัน

ไม่เข้าใจคนสมัยนี้บางคนเลย

พวกเขาไม่เคยรุ้เหรอว่าในขณะที่คุณกำลังเที่ยวดึกดื่น ใครบางคนที่บ้านกำลังรอการกลับไปของคุณอย่างใจจดใจจ่อโดยไม่ห่วงสุขภาพของตนเอง

ขณะที่คุณเหงาเมื่อต้องไปอยู่ที่ไกลๆ ใครบางคนไม่ใช่แค่คิดถึงแต่ บางครั้งเค้าถึงกับร้องไห้เมื่อรุ้ว่าเค้าไปปลอบคุณให้หายเหงาไม่ได้

ขณะที่คุณมัวแต่ ดูหนัง ฟังเพลง เลี้ยงข้าวสาว ไม่ลองมองย้อนกลับไปล่ะว่ากว่าเงินที่คุณถืออยู่จะมาได้ ใครบางคนต้องทำงานเหนื่อยขนาดไหน ต้องคุยธุรกิจ ต้องเครียดขนาดไหนกว่าจะหามาให้คุณได้

คุณลองนึกย้อนกลับไปดูสิ

หลายครั้งที่คุณดีใจที่ทำงานเล็กๆสำเร็จซึ่งคุณก้เห็นค่ามันได้ไม่นานนัก แต่ ใครบางคนจดจำมันและเอาไปเล่าแก่คนอื่นได้เป็นเดือนๆ

หลายครั้งที่คุณล้ม หรือโดนคนๆนั้นลงโทษที่คุณทำผิด แต่คุณรู้หรือไม่ว่าคืนนั้นคนที่คุณเกลียดเพราะเค้ามาตี กำลังนอนร้องไห้ และ ทายาให้คุณอยู่

.. ยังมีอีกหลายสิ่งที่ไม่อยากพูดไปเพราะมันมากเกินจะบรรยายได้

ที่บ่นมานี่ไม่ได้ว่าใครผิด แต่แค่เตือนสติคนบางคน

" สิ่งบางสิ่ง อาจจะดูธรรมดาหรือซ้ำๆซากๆ และชาชินที่จะสนใจแล้ว แต่เมื่อใดที่มันหายไปล่ะ เมื่อใดที่คุณไม่ได้ยินเสียงบ่นนั้นแล้ว ไม่ได้ยินน้ำเสียงของคนๆนึงที่เรียกคุณว่า "ลูกกินข้าวได้แล้ว" ล่ะ เมื่อนั้นคุณยังจะชาชินกับมันได้ไม๊"


edit @ 2006/07/17 19:46:09


edit @ 2006/07/17 19:46:30

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

สุดยอดเลยหมอบอสส์ แม่คะฟ้าอยากบอกว่ารักแม่ที่สุดในโลกเลยค่ะ วันแม่ปีนี้ก็ขอให้เพื่อน ๆ รักแม่ให้มาก ๆ นะคะ ไม่ใช่แค่วันแม่ แต่ทุก ๆ วัน แค่ตั้งใจเรียนก็ทำให้แม่ภูมิใจแล้วค่ะ

#1 By far dangerous on 2006-07-17 22:15

สำหรับเรา ป๊ากับม๊ามาก่อนทุกอย่างอยู่แล้ว สำนึกบุญคุณฮับ

#2 By zui ai yanchengxu on 2006-07-17 22:22

ขอบคุณที่ตามอ่านกันจนจบนะคะ ^ ^
เรื่องกตัญญูรู้คุณรู้สึกกับเด็กรุ่นใหม่จะน้อยลงทุกที คงไปเปลี่ยนอะไรเค้าไม่ได้มาก ของเรา เราก็รักให้ดีที่สุดอะคะ

#3 By bluemood on 2006-07-17 23:22

ไม่เคยลืม2คนนี้หรอกคับ...

ไม่มีใครรักผมมากกว่า2ท่านนี้แล้ว..


ง่า...ง่วงจัง


ราตรีสวัสดิ์คับ...

#4 By pOvY on 2006-07-17 23:30

วันนี้เข้ามาประทับใจ บทความนี้มากมายค่ะ

แต่ในโลกใบนี้มนุษย์สร้างความแปลกได้มากมายจริงใหมคะ

หวังว่าลูกๆ ทั้งหลายที่กำลังลืมนึกคงได้คิดนะคะ

#5 By P.Pu on 2006-07-18 11:54

ใกล้จะถึงวันแม่แล้วนะ...จะเป็นคนดีของคุณแม่ตลอดไป

#6 By GoddessIsis on 2006-07-18 13:23

..แอบเข้ามาแอบดู O_O
...อ่านแล้วน้ำตาจะไหล ใกล้วันแม่แล้วจิ่
....ท่องไว้เวลาอกหัก **ความรักของพ่อแม่ไม่มีวันทำให้เรา "อกหัก" **
.....ดีมากเลยที่เขียนเรื่องนี้ อยากให้คนที่ยังมีแม่ได้แสดงความรักกับแม่ คนไข้จิตเวช(คนบ้า)เค้ายังเขียนการ์ดวันแม่และไปกอดแม่เค้า เค้ายังรักยังกล้าแสดงความรักต่อแม่เค้าเลย แล้วพวกเราคนดีๆทำไม(ยัง)ไม่(กล้า)ทำกัน? เราไปเห็นมาเองถึงกับน้ำตาไหล เพราะเราก็เป็นคนนึงที่รักแม่แต่ไม่กล้าแสดงความรักต่อแม่เหมือนกัน พูดง่ายๆว่าคนไข้จิตเวชเปงแรงบันดาลใจนะเนี่ย หุหุ (seriously) รักแม่มากมาย
......ปล ยินดีที่ได้รู้จักจ๊ะ เทคแคร์ๆ
(>_<) Noko in Primary Skulls (>_<)

#7 By ~№ko ϊs ŋǿbődγ!~ (125.24.13.180) on 2006-07-18 20:42