บทวิจัยเกี่ยวกับการแอบรัก(2)
posted on 18 Sep 2006 23:04 by bossxiii in Society" รักนั้นหรือคือสิ่งใด เหตุไฉนใยจึงแปรผันทุกวัน"
"ตามหาหัวใจ ที่ลืมไว้กับใครซักคน จะตามค้นจนเจอเธอคนนั้น"
"รักนะแต่ไม่แสดงออก ไม่เป็นหรอก "
เหอๆ เปิดตัวด้วยเพลงอีกแล้ว แต่มันก้ย่นบรรทัดไปได้ 3 บรรทัด ไอครั้นจะเขียนเนื้อเพลงทั้งเพลงเลย ก้กลัวจะโดนสั่งปิดบล็อคโทษฐานที่ทำให้เสียเวลาเปิดเข้ามาดู แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ดีกว่าบล้อคหรือกระทูดักควาย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องดักควาย ควายมันโง่ตรงไหน อย่างน้อยมันสั่งอะไรมันก็ทำ มันรุ้ว่าทำแล้วได้ดีมันก็ทำ ว่าแต่นี่จะอ้อมเรื่องไปอีกนานไม๊ กลับเข้าเนือ้หาได้แล้ว
หลังจากที่ได้เผยแพร่ บทวิจัยของ ดร. เซนต์อัลเบริต เกี่ยวกับการแอบรักผุ้อื่นไปแล้ว ยอดคนเข้าชมบล็อคถล่มทลาย ถล่มจริงๆ โพสท้งไว้ 5 วัน คนเข้ามาเม้นแค่ 5 คน นี่ขนาดนับคนเม้นซ้ำเพราะค่าดีเลย์ของเว๊บแล้ว สรุปโดยรวม เข้าวันละคนแค่นั้น เส้นกราฟคนเข้าชม แทบจะขนานกะแกน y เลย รู้สึกมีกำลังใจขึ้นเป้นกอง
วันนี้เลยเอาบทวิจัยที่เหลืออีกนิดนึง เพราะ ดร. เค้าเกิดเบื่อขึ้นมาหนีไปเล่น Audition ทำให้ผลวิจัยมีเท่าที่เห็นน่ะแหละ คือของครั้งที่แล้วกับของวันนี้เท่านั้น
3. รักแท้แพ้ใกล้ชิด
จากคำพูดตรงนี้ ได้ถูกวิเคราะห์ออกมาว่าเป็นความจริง 100% เถียงไม๊ เถียงไม๊ ไม่กล้า โด่~ อะไรคือรักแท้ จะบอกว่ารักแท้หาคำนิยามไม่ได้งั้นเหรอ ก็เพราะโลกนี้ยังไม่มีใครเจอรักแท้ที่แท้จริงยังไงหล่ะ เลยหาคำนิยามไม่ได้ อะโด่ (คาดว่าตอนไอ ดร. ทำบทวิจัยตอนนี้ท่าทางแกจะเมา ดูแล้วขนาดผุ้คัดลอกอย่างเจ้าของบล็อคยังอยากเอาไปเผาทิ้งเลย แต่เพื่อจรรยาบรรการเผยแพร่มันทำไม่ได้)
สิ่งที่คนเรารักกันได้ตราบชั่วฟ้าดินสลาย คือความใกล้ชิด คอลเกต เดนทิสเต้ เท่านั้น อะไรนะ อีก 2 อันข้างหลังไม่เกี่ยว อ๋อ เขียนไปทดสอบว่ามีใครจับได้รึเปล่า ไม่ได้พลาด แค่ตั้งใจทดสอบ เพราะเมื่อคนเราได้ใกล้ชิดกันแล้ว ก็จะเริ่มเห็นส่วนดีและเข้าๆกันไปเองได้ เหมือนตอนเจอเพือ่นในมหาลัยหรือใน รร. ครั้งแรกรุ้ทั้งรุ้ว่านิสัยไม่ถูกกัน แต่ทำไมยอมเข้ากันได้จนกลายเป้นเพื่อนรักกัน ก็เพราะความใกล้ชิดกันทั้งน้าน
ฉนั้นแล้ว คนที่แอบรักคนอื่นอยู่ อย่ามัวแต่หลบข้างกำแพง เดินเข้าไป เข้าไปคบเป๊นเพื่อน เล่นกับเค้า เกาหัว เกาคาง ให้ เอ๊ย! ไม่ใช่แระ อยูกันไป ถ้าเรามีดีซะอย่าง เดี๋ยวอีกฝ่ายก็หันมามองเราเองแหละ เชื่อเหอะ!
4. กัดก้อนเกลือกิน
มักใช้กับการเปรียบเทียบความรักที่ รักกันมาก แม้จะจนก้ยอมแต่งงานด้วย แม้จะมีเพียงก้อนเกลือ(หรือขี้เกลือวะ)กินไปวันๆก้ยอม
ฟันธงได้เลยว่ารักแบบนี้มักไปกันไม่รอด เพราะ ไม่แยกจากกัน ก็ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ไตวาย ตายไปก่อน ก้แหงล่ะ เล่นกัดกินเกลือทั้งก้อน ใครไม่เป้นโรคไตก้บ้าแล้ว ทุกวันนี้ ความรักแบบนี้จึงมักไม่ค่อยมีให้เห็น ถึงจะฐานะไม่ค่อยดียังไง เค้าก้รู้จักหาอะไรมาประทังชีวิต ไม่ใช้กัดก้อนเกลือกิน แถมคนที่ทำให้เราต้องมากัดก้อนเกลือกิน แสดงว่ามันไม่รักเราจริง ถ้ามันฐานะไม่ดีมาแต่แรกแล้ว พอรู้ว่ามีเรามาร่วมชีวิตด้วย ใจคอจะไม่พัฒนาเลยเหรอ
ฉนั้นการไปแอบรักคนที่ขนาดกัดก้อนเกลือกิน คงไม่มีให้เห็นแล้วแหละ ฉนั้นอย่าหวังว่า เป๊น เศรษฐี เจ้าชาย หรือ ผุ้มีอันจะกิน แล้วคิดจะปลอมตัวมาเป้นคนจนเพื่อตามหารักแท้ กลับบ้านไปดูละครหลังข่าวปะ จะมีก็แต่ในละครหลังข่าว หรือ หนังเกาหลีเท่านั้นแหละ ที่คน 2 คนจะทำได้ถึงขนาดนี้
เอาล่ะ สรุปแล้ว การที่เราไปแอบรักคนอื่น จะเป้นเรื่องดีหรือแย่ ก้ขึ้นอยุ่กับมุมมองของตัวเองทั้งนั้น
...หลายครั้งที่เรามองเค้ามีความสุขกับคนอื่นแล้วอิจฉา แต่เราลืมมองว่า ถึงเราไม่ได้รักใคร แต่ที่บ้านก็ยังมีคนสองรักคุณอยู่
...หลายครั้งที่เราอิจแคยที่เข้ามาจีบคนที่เราแอบรัก แต่นั่นก็ทำให้เราเห็นว่าคนเวลาตกหลุมรักจนถึงขั้นหลง บางทีมันจะทำอะไรโง่ๆออกมาโดยไม่สนว่าคนอื่นจะมองยังไง คุณอยากจะแสดงอะไรโง่ๆอย่างนั้น เช่น ยืนร้องไห้กลางสายฝน อารมเสียในเรื่องที่ไม่เปนเรือ่ง รึเปล่าล่ะ
... แอบรักคนอืน ทำให้คุณรุ้ว่าการรักคนอื่นหรือความรักมีค่าแค่ไหน และยากแค่ไหนกว่าจะทำให้เค้ารุ้ว่าคุณรัก และตอนนี้คนที่บ้านคุณ 2 คนกำลังทำเช่นนั้นอยู่
สุดท้าย การแอบรักทำให้เรารู้ว่า ไม่ว่าจะเจ๊บหรืออกหักยังไงมา คนที่รักเราที่สุดก็คคือ พ่อกับแม่ นั่นเอง
ความรักเป็นสิ่งสวยงาม แม้จะยังแอบรัก ก็ยังสวยงามค่ะ
#1 By SweetCooL**++** on 2006-09-19 00:15