Mangas are my world / My world is all mangas.

ไดอารี่ 3/09/50 (จันทร์)

ประสปการ์ณใหม่ในชีวิต กับ ประสปการ์ณเก่าของชีวิต

วันนี้ตื่นแต่เช้าเหมือนเช่นเคย แต่อะไรๆไม่เหมือนเคย

ฝนตกแต่เช้าอีกแล้ว แม้จะไม่ใช่ตกหนัก แต่ ก้มากพอที่จะทำให้รถติด แต่นั่นก้ไม่ทำให้ไปสาย

ความจริงแล้ว ชื่นชอบสายฝนอยุ่ลึกๆนะ ยังจำได้เสมอ วันที่เราสองคนเดินตากฝนด้วยกัน ไม่รุ้ว่าเพราะฝนที่ตกไม่แรงคล้ายกับวันนี้รึเปล่า ทำให้วันนั้นเราสองคนได้กันไปภายใต้ฟ้าครึ้มอย่างใจเย็น แม้ไม่ได้พูดอะไรแต่ก็เข้าใจกัน แม้ไม่มีเสื้อกันหนาว แต่ก็อบอ่นอยุ่ในใจ

ยังจำได้เสมอ วันที่ต้องวิ่งฝ่าสายฝน เพื่อไปพบเธอ หลายครั้งที่ซื้อของกระจุกกระจิกมาให้เธอ แล้วฝนมันตกขณะเดินทาง ชั้นกลับปกป้องของสิ่งนั้นมากกว่าตัวเองซะอีก

เอาเหอะ ยังไงช่วงเวลาก็ผ่านไปแล้ว ชั้นจะนึกถึงทำไมเนี่ย ...

วันนี้ถึงหอตอน 8 โมง ขนของ ขนเสื้อผ้าขึ้นไปที่ห้องอย่างทุลักทุเล เคยคิดนะว่าถ้าเธอได้อยู่ข้างๆ เธอคงจะหาว่าชั้นบ้าหอบฟางแน่ๆ

ระหว่างรอเพื่อนพร้อม ก็เล่นคอมรอ ไม่วายเปิดเช็ค　ｍｓｎ และก็ไม่ลืมที่จะเช็คว่าเธอออนหรือไม่ หรือ ออนแล้วพิมพ์ชื่อว่าอะไร ไม่รุ้ทำไมเหมือนกัน แม้ไม่ได้คุยกับเธอ แต่แค่เห็นเธอมีความสุข มีอะไรดีๆผ่านเข้ามาในแต่ละวัน ชั้นก้สุขใจแล้ว แต่คงไม่วายโดนเธอหาว่าจิตวิปลาสแน่ๆ ถ้ามาเห็นชั้นอมยิ้มคนเดียวหน้าจอคอม

ระหว่างนั้นเปิดเกมส์ออนไลน์เล่น ซํกพักเพื่อนก็พร้อมแล้วโทรให้ไป ม. พร้อมกันเฉกเช่นทุกวัน

วันนี้เริ่มต้นสัปดาห์ด้วย วิชาภาษาจาวา หลายครั้งที่ต้องเรียนและเขียนมัน มันทำให้ชั้นนึกถึงเธอที่เคยเรียนและเขียนมันมาก่อน

และช่วงบ่าย เข้าเรียนวิชาแคลคุลัส 3 หลายครั้งที่เห็นวิชาเลข แล้วนึกถึงช่วงเวลาที่ชั้นกับเธอมาทำโจทย์เลขด้วยกัน ต่างฝ่ายต่างไม่รู้เรื่อง แต่ก็พยายามทำกันไปจนได้ มันลุ้นดีนะ แต่ก้อุ่นใจเพราะได้อยุ่ใกล้เธอ

ตอนนี้เธอจะทำอะไรอยุ่นะ

เธอคงจะมีคนมากมายรายล้อมเฉกเช่นอดีต

เธอคงเปรียบเสมือนพระอาทิตย์ที่ไม่ว่าใครก็ต่างรายล้อมและต้องการความอบอุ่น

แต่สำหรับชั้นแล้วว เธอเป็นดวงดาว ที่ชั้นเฝ้ามองอยุ่ทุกวัน แม้จะมีตัวช่วยอย่างกล้องส่องทางไกลให้เห็นเธอชัดขึ้น แต่ยังไม่เคยมีวันที่ชั้นจะไดด้เข้าใกล้เธอซักที

เพราะอะไรกันนะ.....

....

เพราะอะไร...

....

..

..

Every night in mydream (and every day in my eye ）I see you I miss you....