Mangas are my world / My world is all mangas.

24/06/2475
มีขึ้นเพื่อคืนอำนาจมาให้ประชาชน
อธิปไตยตอนนี้เป็นของคนไทยทุกคน

บางทีมันอาจจะสมควรมีเพื่อที่จะพิสูจน์ว่า
อนาคตข้างหน้าไทยจะมีโอกาสพัฒนามั้ย

ตอนนี้เราอาจจะได้คำตอบแล้ว คึคึ

ถือเป็นเรื่องที่เถียงกันมานานพอสมควร เพราะความเห็นก็แยกเป็นหลายฝ่าย (แหงล่ะ ก็ทุกคนมีสิทธิจะคิด)

แต่ถ้าถามผม ผมว่าการปฏิวัติ 24 มิถุนายน 2475 นั้นไม่เคยเกิดขึ้นจริง และมันควรจะเกิดขึ้นอย่างมาก
สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้นมีเพียงการ "ยึดอำนาจชั่วคราว" เท่านั้นเอง
เพราะการ "ปฏิวัติ" คือการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง

ถามว่าตอนนี้เราเป็น "ประชาธิปไตย" แบบเต็มตัวหรือ?
ในเมื่อนายกรัฐมนตรีบางคนยังบอกว่า จังหวัดไหนเลือกผม ผมจะพัฒนาก่อน
เสียงส่วนน้อยก็ลอยหายไปกับลม
ไม่จำเป็นต้องเป็นแค่นายกคนนั้นดอก นายกคนไหนก็เป็นเกือบจะเหมือนกัน

ผมว่าตอนนี้เรายังเป็น "สมบูรณาญาสิทธิราชย์" อยู่เลยด้วยซ้ำ
(เพราะหลังจาก คณะราษฎร ยึดอำนาจได้ไม่นานนัก พวกนิยมเจ้าก็ช่วงชิงอำนาจคืนไปได้สำเร็จ และกลับสู่สมบูรณาญาสิทธิราชย์อย่างเต็มตัวในสมัย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ที่ทำให้กษัตริย์ในปัจจุบันมีลักษณะ "เป็นเจ้า" และ "เป็นเทพ")

อย่าอย่างงั้นอย่างงี้เลย เพราะผมรู้สึกว่า สภาในสมัย ร.5 ที่คุณยกมาพูดนั้น มันก็ออกอีหรอบเดียวกับสภาสมัย ร.9 นี้นี่เอง

อีกประการที่อยากพูดคือ สมบูรณาญาสิทธิราชย์ มีจุดเสื่อมอยู่ในตัวมันเอง โดยเฉพาะในสมัย รัชกาลที่ 6 และ 7

การที่ทุกอย่างอยู่ในมือของกษัตริย์ กษัตริย์ทรงอำนาจสูงสุด ไม่มีคนคัดค้าน ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างจะดีเสมอไป กษัตริย์ทุกคนไม่ได้เป็นแบบรัชกาลที่ 5 หรือรัชกาลลที่ 9 ที่ทุกคนยกย่องสรรเสริญ

ถามว่าถ้าไม่มีคนค้านเลย แล้วเรามีกษัตริย์ที่ไม่เชี่ยวชาญ ไม่ชำนาญ หรือไม่ซื่อสัตย์ ชาติเราจะเกิดอะไรขึ้น?
ความเก่ง หรือวิสัยทัศน์ มันไม่สืบทอดทางสายเลือดนะครับผมว่า

สมบูรณาญาสิทธิราชย์ในสมัย รัชกาลที่ 9 น่ากลัวกว่ามาก (หรืออาจจะ "ดีกว่ามาก" ก็แล้วแต่จะคิดครับ)
ลองคิดดูว่า สมบูรณาฯ ในสมัย ร.5-6-7 นั้น ทุกอย่างคือกษัตริย์คิด พร้อมที่ปรึกษาจำนวนหนึ่ง
พอเศรษฐกิจล่มในสมัย ร.7 เป้าทุกอย่างพุ่งไปที่ตัวกษัตริย์ (จนเกิดการยึดอำนาจ ซึ่งในประกาศการยึดอำนาจนั้นก็ "ด่า" กษัตริย์ค่อนข้างแรงทีเดียว - และที่ตลกคือ คนเขียนประกาศคือ "ทหาร")
แต่สมบูรณาฯ ในสมัย ร.9 เป้าทุกอย่างพุ่งไปที่รัฐบาล

ขอจบเรื่อง สมบูรณาญาสิทธิราชย์ ไว้เท่านี้

ขอแย้งอีกเล็กน้อย - ประเทศจีนนั้นปัจจุบันจะเรียกว่าเป็นคอมมิวนิสต์ได้เต็มปากหรือไม่ เพราะการพัฒนาทาง "เศรษฐกิจ" นั้นทำให้เราเห็นนายทุนจีนเดินกันให้ควั่ก

ที่แย่ไปกว่านั้น ทุกอย่างอยู่ภายใต้รัฐบาลเผด็จการ
แม้จะมีโทษประหารสำหรับการคอรัปชั่น แต่มั่นใจได้อย่างไรว่า คนในคณะรัฐบาล ประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี ไม่ได้โกง หรือมีเอี่ยวกับเหล่านักธุรกิจเงินหนาทั้งหลายที่ร่ำรวยจากตลาดหุ้น
(คอมมิวนิสต์ แต่มีตลาดหุ้น พระเจ้าช่วย!!)

ถามว่าประชาชนอยู่ดีกินดีทั้งประเทศหรือ ผมว่ามันก็ไม่ต่างกับไทยนักดอก
เพียงแต่ "กรุงเทพ" ของเขามันมีมากกว่า "กรุงเทพ" ของเรา มันเลยดูเหมือนเจริญในภาพรวมมากกว่า (ไหนจะเซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง เสิ่นเจิ้น)- พร้อมกับเขามีอำนาจต่อรองทางเศรษฐกิจมากกว่า
ลองตวัดสายตาไปดูด้านตะวันตกของประเทศที่เป็นทะเลทรายดูเถิดครับ

ผมว่าตอนนี้จีนเป็นแค่ เผด็จการ หาใช่ คอมมิวนิสต์ ไม่

เศรษฐกิจเจริญ(แบบกระจุกตัว) แต่คุณอยากอยู่ในสังคมที่เอะอะๆก็บล๊อก youtube หรือเปล่าครับ

ขออภัยที่ยาว - -"

โอ้ว ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมซะนาน มาเจอเรื่องเครียดซะละเรา อิอิ

ส่วนตัวเราคิดว่า การปฏิวิติเพื่อเปลี่ยนแปลงไปสู่สิ่งที่ดีกว่า มันก็ดีนะ ก็สมควรทำ แต่ปฏิวัติมันไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของคนที่ไม่รู้จะแก้ไขบ้านเมืองยังไง เลยแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปก่อนด้วยการปฏิวัติ (ถูกป่าวหว่า แหะๆ)

โอ้ว.......เรื่องหนักเลยนะจ๊ะเนี่ย
..
พี่ไม่แน่ใจว่าการปฏิบัติการปกครองตอนนั้นเป็นเรื่องสมควรหรือไม่
..
พี่ว่าเราย้อนอดีตกลับไปแก้ไขไม่ได้แล้วจ้า
แต่เราทำปัจจุบันเพื่อสร้างอนาคตให้ดีขึ้นได้จ้า....

ผมว่า การปฏิวัติ24 ม.ย.2475ไม่น่าจะเกิดขึ้น แต่ควรเกิดจากการที่ ร.7 ประทานรัฐธรรมนูญให้ชาวไทย โดยสมัครพระทัยของพระองค์
เพราะขณะที่เกิดการปฏวัติขึ้นนั้น
ประชาชนแทบไม่รู้สึกตกใจอะไรเลย
เหตุจากประชาชนไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องของประชาธิปไตยเพียงพอ
ซึ่งเป็นเรื่องที่พระองค์ตั้งพระปณิธานเอาไว้ว่า อยากให้คนไทยรู้เรื่องเกี่ยวกับระบอบประชาธิปไตยมากกว่านี้ก่อน
แล้วพระองค์จึงจะมอบรัฐธรรมนูญให้ชาติไทยโดยสมบูรณ์
หลังจากนั้นเป็นเวลา 11 ปี พรรคการเมืองพรรคแรกที่ตั้งโดยคณะราษฎรก็เกิดขึ้น
และกว่าตะมีสองพรรคการเมืองหรือมากกว่าเพื่อแข่งกันอย่างสมบูรณืแบบ
ก็ล่วงไปอีกหลายปี
แน่นอนว่าการฉ้อราษบังหลวงนั้น ก้ได้หยั่งรากลึกในสังคมไทยตั้งแต่หลังการปฏิวัติแล้ว
เพราะประชาชนยังไม่มีความรู้ดีพอเกี่ยวกับการปกครองระบอบประชาธิปไตย

โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าการปกครองระบอบใดๆในโลกนั้นไม่มีความสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว
เพียงแต่ต้องให้คนดีขึ้นมาเป็นผู้นำและคอยควบคุมคนไม่ดี(พระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว)
ปัจจุบันนี้เราได้คนที่ไม่ดีขึ้นมาเป็นผู้นำในหลายตำแหน่งสำคัญของประเทศ
ก่อให้เกิดความวุ่นวายเป็นอันมาก โดยเฉพาะการเห็นแก่ตนและพวกพ้อง
จนลืมนึกถึงความสำคัญขแงประเทศ ทั้งยังมีฝ่ายที่ต่อต้านอย่างไม่ลืมหุลืมตา
เอาความคิดของตนเองเป็นสำคัญโดยไม่นึกถึงคนส่วนใหญ่
เรียกร้องสิ่งต่างๆทั้งที่เป็นหน้าที่ของกระทรวงยุติธรรมที่จะสร้างความเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย
ลองมองที่อื่นบ้าง ประเทศที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยหลายประเทศก็มีความเจริญก้าวหน้าไปมาก
เหตุเพราะทุกฝ่ายร่วมมือร่วมใจกันทำในสิ่งที่ถูกต้องตามหน้าที่ของตนเอง
เชื่อในกระบวนการยุติธรรมและเคารพความเสมอภาคซึ่งกันและกัน
และที่สำคัญพวกเขา"ไม่เห็นแก่ตัว"

ทั้งหมดนี้ผมคิดว่าเป็นความผิดของระบบการศึกษาในประเทศ
ที่ต้องผลิตคนดีมีคุณภาพเข้าสู่สังคมเพื่อเป็นอนาคตที่ดี
หากมองย้อนไปจะพบว่า เราแทบไม่ได้จดจำอะไรเกี่ยวกับหน้าที่พลเมืองเลย
เพราะมัวแต่ไปส่งเสริมด้านตรรกศาสตร์ซึ่งที่จริงแล้ว
เป็นส่วนน้อยของมนุษย์เท่านั้น
ทำให้สังคมไทยขาดจริยธรรมซึ่งเป็นรากฐานของสังคม
สิ่งต่างๆนั้นจึงพังทลายเมื่อสั่นไหวเพียงเล็กน้อย เพราะขาด"รากที่แข็งแรง"

ทั้งหมดเป็นเพียงความคิดเห็นของผมนะครับ

และอยากบอกทุกท่านว่า
"อย่าเถียงกันอยู่เลย รถบัสจะถึงก้นเหวแล้ว มาร่มมือกันดีกว่าเพื่ออนาคตที่ดีของไทย เพราะเราทุกคนคือ ไทย"

คือเรื่องของเรื่องคือ ประเทศไทยยังไม่พร้อมที่จะเปลี่ยนการปกครอง ตั้งแต่แรกแล้ว ร.5 เคยตรัสกับพวก รศ 103 ไว้ว่า บ้านเมืองเราเหมาะแก่การเพาะปลูกข้าวเจ้า แต่ถ้าจะเอาข้าวสาลีมาปลูกก็ต้องเปลี่ยนหรือฟื้นฟูหน้าดินซะก่อน ถึงจะปลูกข้าวสาลีได้ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าประเทศไทยยังไม่พร้อม คิดว่าต้องค่อยๆปรับไปก่อน ไม่ช่ายว่าเห็นต่างประเทศเขามีการปฏวัติการปกครองแล้วจะเอาตามอย่างโดยที่ไม่ดูเลยว่าเหมาะกับบ้านเมืองเราไหม เพราะว่า ยังมีประชาชนส่วนมากที่ขาดความรู้ ฉะนั้น ถ้ามีใครยื่นเงินมาให้ ความหมายนั้นคือ กากบาท เบอร์นั้น ...