§◄☺► Anime is Me and Me is Anime◄☻►§

ใจจริงอยากเขียนเรื่องนี้มานานแล้ว

เกี่ยวกับนิสัย หรือ การแสดงออกกับคนที่รัก หรือ คนที่แอบรัก

เมื่อก่อนคิดว่า คนจะรักกัน มองตาก็รู้ใจ

แต่ทุกวันนี้เข้าใจแล้วว่า มันมีแค่ในนิยาย

เคยอยากบอกความจริง ไม่รู้ว่าใครจะเชื่อรึเปล่า 

ว่าผู้ชายอย่างผม เป็นประเภท "Passive" คือ คือเป็นฝ่ายตั้งรับ

ถ้าเปรียบเทียบ กับนิยายต่างๆ

ผู้หญิงส่วนใหญ่หวังว่า เมื่อใดที่ ฝนตกอยากให้คนรักเดินถือร่มมารอรับ

แต่กับผม ผม ขอเป็นคนที่รอเช็ดผมให้เวลาเธอกกลับมา พร้อมนมอุ่นๆซักถ้วยดีกว่า

ผู้หญิงส่วนใหญ่หวังว่า เวลามีปัญหา อยากให้คนรักมาช่วยเหลือ แก้ไขทำงานอะไรให้

แต่กับผม ผม ขอมองดูอยู่ห่าง อยู่หลังเวที แต่ในมือพร้อมที่จะจัดการกับงานเหล่านั้นทันทีที่เธอขอ และปรบมือเมื่องานสำเร็จ  (เพราะเธอคงไม่รู้ว่าผมอายเกินที่จะเป็นฮีโร่เสนอหน้า)

ผู้หญิงส่วนใหญ่หวังว่า อยากเดินข้างคนรัก พูดคุยกันมายิ้มแย้มกระหนุงกระหนิง

แต่กับผม ผม ขอที่จะเดินไปด้วยกันเรื่อยๆ แม้นไม่พูดอะไร แต่ขออยู่เคียงข้างกันไปตลอดเส้นทาง

หลายคนคงหวังว่า คนเป็นผู้ชายต้องเริ่มก่อน 

เริ่มคุย เริ่มยิ้ม เริ่มทัก เริ่มเข้าหา 

แต่กับผม , Passive man,  ไม่ถนัดที่จะเริ่ม แต่ พร้อมที่จะรับและสืบทอดตอบสนองสิ่งดีๆเหล่านั้นอย่างทันท่วงที

ผมไม่รู้ว่า จะมีใครที่ไม่ใช่คนใน exteen นี้ หรือ คนไหนที่รู้จักตัวผม หรือ คนที่ผมเคยรัก มาอ่านรึเปล่า

เค้าคงเห็นว่า ผมก็ร่าเริงกับทุกๆคน คุยได้เรื่อย จะชาย จะหญิง ได้หมด 

แต่ ต้องมีซักคน ที่สงสัยว่า กับตัวเค้าเองแล้ว ทำไมผมไม่ค่อยได้ยิ้ม ไม่ค่อยคุย ไม่ค่อยจะทัก หรือ แสดงสีหน้าเฉยเมยอย่างเห็นได้ชัด  " แต่ "  ทำไม ผมยังเดินข้างคุณ ฟังคำสั่งคุณ ทำงานกับคุณ ไม่เคยเบื่อ ซึ่งขัดกับสีหน้ามาก

ช่วยรับรู้ไว้เถอะว่า ผมน่ะ ชอบคุณ แต่ไม่กล้าแสดงออก 

กับเพื่อน ผมจะเป็น Active man เต็มที่ โกรธกันก็เท่านั้น มีอะไรคุยกัน ตบหัวด่าทอกันเต็มที่

แต่กับคุณแล้ว เหมือน แก้วคริสตัล ท่ามกลางแก้วพลาสติก 

ผมกลัว ผมจะทำอะไรให้คุณหมอง

กลัวว่า แก้วจะมีรอยนิ้วมือ 

กลัวว่า แก้วจะร้าว หรือ เลอะจากมือผม 

แต่ ยิ่งกลัวเท่าไหร่ ผม ยิ่งอยากอยู่ใกล้คุณมากเท่านั้น อยากดูแลตลอดเวลา

จริงๆสมัยเรียนมหาลัยเก่า เคยมีคนๆนึงถามผมว่า

ผมชอบผู้หญิง ดื่มเหล้าไม๊.... ผมตอบว่าไม่

ผมชอบผู้หญิงสูบบุหรี่ไม๊... ผมตอบว่าไม่

ผมชอบผู้หญิงเรียนห่วยไม๊... ผมยังตอบว่าไม่

แต่เธอลืมถามไปคำนึงว่า

แล้วถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นเธอเองล่ะ

วันนั้นคงเป้นครั้งแรก ที่ผมจะกลืนน้ำลายตัวเอง แล้วตอบว่า

"ชอบ"